ΠΟΛΙΤΙΚΑ

Τα λόγια των ίδιων των μελών της πλειοψηφίας άθελα τους στήριξαν τις χθεσινές μας τοποθετήσεις.Ανέδειξαν την τεράστια ανακολουθία της κυβέρνησης, που φέρνειτην τελική μορφή του σχεδίου της ΚΥΑ για το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο του Τουρισμού (ΕΧΠ-Τ), χωρίς την πρότερη αποτύπωση μιας εθνικής στρατηγικής για τον τουρισμό, ούτε την ολοκλήρωση των υπολοίπων εθνικών ειδικών χωροταξικών πλαισίων.Πολλά τα τρωτά του σημεία, με κεντρικό ότι δεν υπηρετεί τον στόχο που το ίδιο θέτει «για βιώσιμη ανάπτυξη, ανθεκτικότητακαι διασφάλιση του φυσικού και πολιτιστικού αποθέματοςτων προορισμών»,οριοθετώντας τηντουριστική δραστηριότητα κάτω από τη Φέρουσα Ικανότητα (ΦΙ) τους. Όμως, η αντιεπιστημονική προσέγγιση της ΦΙ, την καθιστά χωρίς ουσιαστικήυπόσταση,αφούδε χρησιμοποιούνταιεπικαιροποιημένα κριτήρια βιωσιμότητας και αειφορίας, όπως ορίζονται μέσα από την παγκόσμια ακαδημαϊκή κοινότητα που μελετά τον τουρισμό. Το σχέδιο της ΚΥΑ αντί να αξιολογεί τα νησιά ως ενιαίο περιβαλλοντικό, κοινωνικό και οικονομικό σύστημα (με κοινές υποδομές, δημόσιες δομές υγείας, ενεργειακή εξάρτηση κτλ), εμμένει σε συγκρουσιακά αριθμητικά δεδομένα και οριζόντιους προσδιορισμούς π.χ. αριθμού κλινών. Διαφωνούμε και με πρόταση της ΠΝΑΙ για ελαστικοποίηση της Φ.Ι. μέσω της μονοσήμαντης σύνδεσής της με τις υποδομές, που τημετατρέπει σε εργαλείο νομιμοποίησης της χωρίς όρια μεγέθυνσης.Το κεντρικό σημείο όμως πάνω στο οποίο διαφωνούμε και με το ΕΧΠ-Τ, αλλά και με την εισήγηση της ΠΝΑΙ είναι η λάθος κατεύθυνση που οδηγεί τον τουρισμό στα νησιά μας κατά τις επόμενες δεκαετίες. Η ΚΥΑ δελαμβάνει υπόψη τα προβλήματα που καταγράφονται σε πολλούςπροορισμούς, ανάμεσα σε άλλα,διευρύνοντας τιςανισότητεςμε «παροχή κινήτρων»σε μεγάλες και όχι μικρές τουριστικές επενδύσεις και μέσα από υπέρβαση της ΦΙ, συντηρώντας στο φαινόμενο τουυπερτουρισμού. Ο κ Περιφερειάρχης προσπάθησε μάταια να διαστρεβλώσει την τεκμηρίωση μας, ότι ήδη από το 2018 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκανε μελέτη περιπτώσεων με επίκεντρο περιοχές (ανάμεσα τους και η Σαντορίνη), όπου οι ντόπιοι διαπιστώνουν απώλεια δυνατότητας πρόσβασης στον δημόσιο χώρο και υποβάθμιση της ποιότητα ζωής τους, λόγω της αλόγιστης τουριστικήςμεγέθυνσης.Καταθέσαμε σειρά προτάσεων (που σαφώς δεν έγιναν αποδεκτές), με πυλώνα την παραδοχή ότι η περιβαλλοντική προστασία είναι προτεραιότητα, χέρι–χέρι με την κοινωνική συνοχή, την οικονομική προοπτική, καθώς και τη σύγχρονη ανάγκη αναζήτησης προορισμών μεεπαρκείς υποδομές, που:διασφαλίζουν την εμπειρία του φυσικού τοπίου, της αληθινήςζωής των νησιών, της διασύνδεσης με εναλλακτικών και θεματικών μορφών τουρισμού.Η επίτευξη των παραπάνω απαιτείένα άλλο όραμα για τον τουρισμό, έναν άλλο τρόπο διακυβέρνησης, τοπικής και εθνικής και κυρίως μια άλλη αναπτυξιακή στρατηγική, που να βασίζεται ουσιαστικάστις αρχές, αλλά και στους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης.Είναι γνωστό πως αυτά αποτελούν σημαντικά σημεία διαφωνίας μας με την περιφερειακή αρχή, καθώς και με την τωρινή κυβέρνηση. Αντί λοιπόν να «χαρίσουμε (μικρά ή μεγάλα)νησιά στις χελώνες», ας τα χαρίσουμε στους κατοίκους τους,που ΑΞΙΖΟΥΝ μια ζωή με ευκαιρίες αξιοπρεπούς εργασίας, επιχειρηματικότητας, οικονομικήςασφάλειας,στέγης, αλλά και συνολικότερης ποιότητας ζωής, στο μοναδικό περιβάλλον του Νοτίου Αιγαίου. 

Σειρά παρεμβάσεων που αφορούν την εκπαίδευση στα Δωδεκάνησα, από τις κτιριακές υποδομές έως τις ανάγκες στελέχωσης των σχολικών μονάδων, βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνάντησης που είχε η Μίκα Ιατρίδη με την Υπουργό Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη.Κατά τη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκε η πορεία των σχετικών έργων στα Δωδεκάνησα, καθώς και η ανάγκη επιτάχυνσης των διαδικασιών για εργασίες αναβάθμισης και συντήρησης εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων, ιδιαίτερα σε νησιωτικές περιοχές με αυξημένες απαιτήσεις.Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις ανάγκες στελέχωσης των σχολικών μονάδων, με έμφαση στην ειδική αγωγή και την παράλληλη στήριξη, ενόψει και της προετοιμασίας για τη νέα σχολική χρονιά. Η βουλευτής Δωδεκανήσου υπογράμμισε τη σημασία της έγκαιρης κάλυψης των κενών στα νησιωτικά σχολεία, ώστε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί να διαθέτουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την ομαλή λειτουργία της εκπαιδευτικής διαδικασίας.Παράλληλα, εξετάστηκαν οι δυνατότητες ενίσχυσης σχολικών μονάδων των Δωδεκανήσων μέσα από χρηματοδοτικά και κτιριακά προγράμματα του Υπουργείου Παιδείας, καθώς και η ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες συνθήκες της νησιωτικότητας κατά τον σχεδιασμό των σχετικών δράσεων.Μετά τη συνάντηση, η Μίκα Ιατρίδη σημείωσε τα εξής:«Η εκπαίδευση στα νησιά μας χρειάζεται σταθερή υποστήριξη, συνέχεια και ουσιαστικές πρωτοβουλίες που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Η ενίσχυση των σχολικών μονάδων, η έγκαιρη στελέχωση και η ουσιαστική μέριμνα για μαθητές και εκπαιδευτικούς αποτελούν προτεραιότητες με άμεσο κοινωνικό αποτύπωμα για τα Δωδεκάνησα.Συνεχίζουμε τη συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και όλους τους αρμόδιους φορείς, με στόχο τη διαρκή βελτίωση των συνθηκών εκπαίδευσης στα νησιά μας και την ουσιαστική ενδυνάμωση της δημόσιας παιδείας».

Η συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από το νέο Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό αφορά άμεσα το μέλλον των νησιών μας, την οικονομία τους, αλλά και την ίδια την καθημερινότητα των κατοίκων τους. Για τον λόγο αυτό θεωρούμε ότι δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με πρόχειρες λογικές, οριζόντιες αποφάσεις και σχεδιασμούς που γίνονται μακριά από τις πραγματικές ανάγκες της νησιωτικής Ελλάδας.Δυστυχώς, το σχέδιο που προωθεί η κυβέρνηση κινείται ακριβώς σε αυτή τη λογική. Πρόκειται για ένα χωροταξικό που επιχειρεί να βάλει όλους τους προορισμούς στο ίδιο καλούπι, χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με την Αυτοδιοίκηση, τους τοπικούς φορείς, τους επαγγελματίες του τουρισμού και τις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες.Στη Δωδεκάνησο γνωρίζουμε πολύ καλά ότι κάθε νησί έχει τη δική του ταυτότητα, τις δικές του δυνατότητες αλλά και τα δικά του όρια. Άλλες ανάγκες έχει η Ρόδος, άλλες η Κως, άλλες η Κάλυμνος, η Αστυπάλαια ή η Πάτμος. Ακόμα και μέσα στο ίδιο νησί, διαφορετικές περιοχές λειτουργούν με διαφορετικούς ρυθμούς και διαφορετικά χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό και θεωρούμε λανθασμένη την προσπάθεια να επιβληθούν ενιαίες κατηγοριοποιήσεις και περιορισμοί χωρίς πραγματική τοπική τεκμηρίωση.Ιδιαίτερα προβληματικό θεωρούμε το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται κριτήρια όπως οι «κλίνες ανά στρέμμα», τη στιγμή που ούτε το ίδιο το κράτος δεν έχει πλήρη εικόνα του πραγματικού αριθμού των τουριστικών κλινών που λειτουργούν σήμερα, ειδικά μέσω των βραχυχρόνιων μισθώσεων και των πλατφορμών τύπου Airbnb. Δεν μπορεί να γίνεται σοβαρός σχεδιασμός πάνω σε στοιχεία που όλοι γνωρίζουμε ότι δεν αποτυπώνουν την πραγματικότητα.Ταυτόχρονα, δημιουργεί εύλογη ανησυχία η πρόθεση επιβολής νέων περιορισμών:· στις εκτός σχεδίου περιοχές,· στα όρια αρτιότητας,· στις νέες τουριστικές μονάδες,· αλλά και στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, χωρίς να έχει προηγηθεί ένας ολοκληρωμένος πολεοδομικός και αναπτυξιακός σχεδιασμός για κάθε νησί ξεχωριστά.Εμείς δεν λέμε ότι δεν χρειάζεται χωροταξικός σχεδιασμός. Το αντίθετο. Πιστεύουμε όμως ότι ο σχεδιασμός πρέπει να είναι σοβαρός, ρεαλιστικός και επιστημονικά τεκμηριωμένος με μελέτες που να εξειδικεύουν τις ιδιαιτερότητες, οι οποίες θα τίθενται σε διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες και τους θεσμοθετημένους φορείς. Να προστατεύουν το περιβάλλον και τις υποδομές, χωρίς όμως να λειτουργούν τιμωρητικά για τις τοπικές κοινωνίες και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.Για αυτό προτείνουμε:· Ουσιαστική συμμετοχή των Δήμων και της Περιφέρειας στον σχεδιασμό.· Εκπόνηση πραγματικών τοπικών μελετών πριν από οποιαδήποτε νέα κατηγοριοποίηση.· Πλήρη καταγραφή όλων των τουριστικών κλινών και των πραγματικών δυνατοτήτων κάθε νησιού,· Μελέτες για την ύδρευση και την άρδευση, το αποχετευτικό, το οδικό δίκτυο, την καθαριότητα, τα απορρίμματα και τις περιβαλλοντικές υποδομές.· Σύνδεση κάθε νέας τουριστικής επένδυσης με τις δυνατότητες των δημόσιων υποδομών.· Δημιουργία τοπικών παρατηρητηρίων φέρουσας ικανότητας στα μεγάλα νησιά.· Θεσμικό ρόλο της Αυτοδιοίκησης και κυρίως των Δήμων στη διαχείριση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και:· Επιστροφή μέρους των πόρων (τέλος αυθεντικότητας) που παράγει ο τουρισμός πίσω στα νησιά για έργα ύδρευσης, υγείας, πολιτικής προστασίας και κοινωνικών υποδομών.Παράλληλα, θεωρούμε ότι χρειάζεται μια μεταβατική περίοδος σοβαρής προετοιμασίας και μελέτης, ώστε να σταματήσει η αποσπασματική αντιμετώπιση του τουρισμού και να αποκτήσει επιτέλους η χώρα ένα πραγματικό εθνικό σχέδιο τουριστικής ανάπτυξης.Ο τουρισμός δεν είναι μόνο αριθμοί και επενδύσεις. Είναι οι άνθρωποι που ζουν στα νησιά, οι εργαζόμενοι, οι μικρές επιχειρήσεις, οι υποδομές που πιέζονται κάθε καλοκαίρι, η ποιότητα ζωής των κατοίκων και η εικόνα που αφήνει κάθε τόπος στους επισκέπτες του.Η Δωδεκάνησος δεν χρειάζεται αποφάσεις πίσω από κλειστά γραφεία των Υπουργείων. Χρειάζεται σχέδιο με γνώση της πραγματικότητας, συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες και τεκμηριωμένες πολιτικές που να διασφαλίζουν ότι ο τουρισμός θα συνεχίσει να αποτελεί δύναμη ανάπτυξης και προοπτικής για τις επόμενες γενιές.